ประวัติของพิซซ่าเริ่มต้นขึ้นในปี คศ.79 เมื่อภูเขาไฟวิสสุเวียสระเบิดขึ้นและทลายเมืองปอมเปอีทั้งเมือง หลังจากนั้นประมาณ คศ.640 เมื่อนาย แกตาโน ฟิโอเรลลี่ ได้ค้นพบเตาฟืนโบราณจำนวนมากมายในซากปรักหักพังของเมืองที่ถูกลาวาถล่ม หนึ่งในจำนวนเตาทั้งหมดนั้นพบว่ามีเถ้าถ่านขนมปังติดอยู่ในเตาอยู่ถึง 7 กิโลกรัม ซึ่งเป็นหลักฐานที่น่าเชื่อถือว่าทหารโรมันในช่วงเวลาดังกล่าว ( ก่อนเมืองปอมเปอีจะถูกถล่มด้วยลาวาและเถ้าภูเขาไฟ ) ต่างกินขนมปังที่อบด้วยเตาฟืนโบราณนี้ ซึ่งสันนิษฐาน ได้ว่าชาวเมือง ในเมืองนาโปลีก็ทานขนมปังที่อบในเตาฟืนโบราณเช่นนี้มาประมาณ 700 ปีแล้ว. ต่อมาในต้น คศ.1700 ชาวเมืองนาโปลีจึงได้เริ่มประยุกต์ใส่มะเขือเทศกับสมุนไพรบางอย่างลงในขนมปังแล้วนำไปอบในเตาฟืนโบราณ นี่เองคือจุดเริ่มต้นของมารีนาราพิซซ่า และเกิดร้านพิซเซอเรียร้านแรกในนาโปลี โดยร้านดังกล่าวใช้วิธีการอบพิซซ่าในเตาที่ทำจากหินภูเขาไฟ เตาไม้ฟืน ภาษาอิตาเลี่ยนเรียกว่า ฟอโน่ คือเตาที่ใช้ไม้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง แบ่งเป็นสองประเภทคือ “เตาดำ” และ “เตาขาว”
“เตาดำ” จะให้ความร้อนโดยการเผาไม้ฟืนในช่องอบ โดยที่อาหารก็จะถูกอบในช่องนี้ในขณะที่ไฟกำลังลุกโชนอยู่ เช่นเดียวกัน ( เตาที่ร้านเราใช้อยู่ก็เป็นแบบนี้เช่นเดียวกัน )หรืออาจอบในช่องอบภายหลังจากที่ฟืนมอดลงแล้วก็ได้
“เตาขาว” คือเตาที่มีช่องสำหรับอบอาหารแยกต่างหากออกจากช่องเชื้อเพลิง ดังนั้นจึงไม่มีเขม่าที่เตา ทำให้เตาขาวอยู่เสมอ จึงเรียกว่าเตาขาว
เตาไม้ฟืนมีความแตกต่างจากเตาถ่าน ที่มีพื้นผิวสำหรับวางภาชนะด้านบน เช่นเดียวกับเตาแก๊สหรือเตาไฟฟ้า โดยมากมักทำจากวัตถุผสมจากดิน ฟางและกรวด หรือ อิฐ แต่ของโบราณใช้หินภูเขาไฟในการทำเตา เตาไม้ฟืนสามารถที่จะอบพิซซ่าได้อย่างรวดเร็วภายในระยะเวลาเพียง 90 วินาที โดยมีอุณหภูมิอยู่ที่ 500°C หรือ 900°F ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่เหมาะแก่การทำพิซซ่าแบบอิตาเลี่ยนแท้ๆอย่างยิ่งเพราะจะให้กลิ่นควันไม้สนที่เป็นลักษณะเฉพาะ ทำให้พิซซ่าหอมน่ารับประทาน และเนื้อแป้งที่อบใหม่ๆจะนุ่มละมุนลิ้น ซึ่งเตาไฟฟ้าและเตาแก๊สไม่สามารถให้กลิ่นเฉพาะตัวแบบนี้ได้
